Sołectwo Ełganowo

Utworzono: 01 sierpień 2012
Opublikowano Odsłony: 1384
Drukuj

 

 

 

 

 Historia

"Ełganowo - pod koniec XVIII wieku był tofolwark wraz z wsią szlachecką, w której znajdowały się 24 dymy oraz karczma. Wedle lustracji kościelnej z 1780 roku żyło tu 141 mieszkańców, z czego 123 katolików. Od 1787 roku posiadłość znajdowala się w rękach rodziny Grabowskich. Na początku 1807 roku w okolicach Ełganowa doszło do potyczki kawalerii polskiej z wojskami pruskimi. Spadkobiercą Grabowskich został generalleutnant v. Hundt. Pod zarządem wdowy v. Hundt w 1824 rozpoczęto przekawzywanie chlopom ziemi na własnośc. W 1826 roku folwark Ełganowo wraz z Gołębiewem Wielkim, Zakrzewkiem i Kłobuczewem zakupił Gustav Steffans (zm. 1832). W 1869 roku folwark zanjadował się w rękach rodziny Prohl. Julius Prohl należał do najawiększych producentów rolnych w powiecie tczewskim. W 1880 roku jego folwark liczył 224,5 ha. Od 1897 roku Ełganowo znajdowało się pod zarządem radcy Siewerta. W 1903 roku majątek została wykupiony przez Komisję Kolonizacyjną, W 1906 roku przyłączona do obszaru dworskiego w Ełganowie została duża posiadłość F. Kublera przypisana dotąd do Gołębiewa Wilkiego. Już w połowie XIX wieku dobrze zaorganizowana wieś wyrosła na największą miejscowość w okolicy. W 1848 roku w Ełganowie były 74 domy i 614 mieszkańców, w dużej większości katolików. Wieś posiadała własną szkołe elementarną. Znaczenie gospodarcze mijejscowości odzwierciedlały odbywające się tu dwa razy do roku jarmarki zwierzęce. Pod względem administracyjnym Ełganowo od 1887 roku znajdowało się w powiecie tczewskim, z własnym urzędem w obwodzie Gołębiewo. W wyniku reformy powiatowej istniały obok siebie dwie wspólnoty - gmina wiejska oraz obszar dworski." *

 

* materiał pochodzi z książki "Dzieje gminy Trąbki Wielkie do roku 1945"

 

 

W Ełganowie jako jednej z niewielu wsi w okolicy dużo mieszkańców sprzed wojny mieszkało też i po wojnie. Byli to państwo Czerwińscy, Sikorscy, Kisiccy, Zulewscy, Drawscy, Poulz, Szulc, Felchnerowscy, Torbiccy. Po wojnie osiedlili się między innymi: państwo Grześlak, Zieman, Kotula, Kwiatek, Jaszewscy, Jaworscy, Zulek, Potrykus, Gabscy, Kośmińscy, Perz, Łęczyccy.

Rzemieślnicy, którzy praktykowali w Ełganowie to między innymi: stolarz Mach Alfons, krawcowa Zofia Zulewska, krawca Leona Drawskiego, kołodziej Belau. W Ełganowie mieściła się szkoła, w której dyrektorem był pan Tadel z Litwy. Uczyli tam : pan Michnikowski, Jagiełło, Wentowski, Kozaczuk, Świeca, Kochanowski, Kosińska.

W starej świetlicy niedługo po wojnie odbywały się zabawy, podczas których goście mogli skorzystać z bufetu prowadzonego przez koło gospodyń wiejskich. Do tańca przygrywali Walczaki z Kaczek i Smętki z Postołowa. Niekiedy przyjeżdżał też zespół wojskowy z Gdańska. Bywało też kino objazdowe, latem prawie zawsze raz w tygodniu. Stary Lublin, był wyposażony w agregat prądotwórczy umożliwiający projekcje filmu podczas często zdarzających się przerw w dostawie prądu.

Był też w Ełganowie Kołchoz, którym kierował Łęczycki Aleksander. Dysponował on 50-60 ha ziemi. Specjalizował się w hodowli owiec i uprawie zbóż. Miał również dużą stodołę i owczarnię. Magazyn kołchozu mieścił się w starej szkole.

Kiedy w Ełganowie powstał sklep GS-u, prowadził go Józef Zarzycki, późniejszy szef całego GS-u.

Nie można nie wspomnieć o rozlewni napojów. W czasach gdy zlikwidowano Gromadzkie Rady około 1958 roku, w budynku po Radach powstała wspomniana wyżej rozlewnia napojów, która działała do lat 70-tych.

Zdjęcie rozlewni w Ełganowie.

 

Przed wojną jak i po wojnie w Ełganowie znajdowała się poczta. Do wojny kierowała nią Jadwiga Poulz, po wojnie naczelnikiem poczty był Ludwik Perz, a listonoszką Marta Kinder.

. 

Przed wojną jak i po wojnie w Ełganowie znajdowała się poczta. Do wojny kierowała nią Jadwiga Poulz, po wojnie naczelnikiem poczty był Ludwik Perz, a listonoszką Marta Kinder.

 

Archiwalna galeria Ełganowa

Zdjęcia pochodzą ze zbiorów p. Henryka Felchnerowskiego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Mieszkańcy Ełganowa

Pan Henryk Felchnerowski podoficer pożarnictwa.

 

Pan Henryk Felchnerowski przed swoim domem wybudowanym w 1857 roku.

 

Odznaka honorowa dla zasłużonego dla ziemi gdańskiej.

 

Dyplom podziękowania dla pana Henryka.