Sołectwo Warcz

Utworzono: 01 sierpień 2012
Opublikowano Odsłony: 433
Drukuj

 

 

 

 

 Historia

"Warcz - W 1793 Warcz znalazł się w granicach państwa pruskiego, jednak przez długi czas funkcjonowanie i gospodarka majątku była pod nadzorem gdańszczan. W 1781 roku obok pałacu znajdował się folwark z magazynem, piekarnią oraz izbą dla czeladzi. Zabudowę gospodarczą tworzyły trzy małe chlewnie, stajnia, obora, owczarnia, sieczkarnia, spichlerz, długa stodoła i wozownia. Ponadto stały tu - gorzelnia, browar wraz z suszarnią chmielu, kuźnia i karczma..." *

 

* materiał pochodzi z książki "Dzieje gminy Trąbki Wielkie do roku 1945"

 

 

Zarówno przed jak i po wojnie w Warczu było 12 domów. Rodziny, które mieszkały przed wojną i zostały we wsi, to Wenta i Walkusz, przyjezdne rodziny to: Dobrowolscy, Mróz, Majewscy.

Przed wojną w Warczu była szkoła niemiecka, a po wojnie polska 7-mio klasowa. Po wojnie był sklep GS-u prowadzony przez panią Zwara, która prawdopodobnie pracowała później w Mierzeszynie.


Pierwszy samochód miał p. Wicki rolnik, był to Duży Fiat. Elektryczność we wsi, była praktycznie od zawsze, a ludność bawiła się w Mierzeszynie.

Pierwszy samochód we wsi miał pan Wicki, był to Fiat 125p. Gospodarstwa miejscowych rolników były średniej wielkości i miały po około 10-12 hektarów. Ponieważ nie było świetlicy, ani knajpy życie towarzyskie przeniosło się do Mierzeszyna.

 

 

Kuzynka błogosławionej Marty Wieckiej - przy  grobie  w  czasie beatyfikacji we Lwowie 24-29 maj 2005 r.

 

Nieznane historie Warcza

Rodzina Wieckich...

Rodzina Wieckich przyjechała do Polski w XV wieku z południowych Niemiec. Założyli oni miejscowości: Stary Wiec i Nowy Wiec.
Ich potomek Helmut Aleksander von Wiecki, urodzony  w  Mierzeszynie, został osierocony przez ojca, który zginął na wojnie. Po wojnie jego matka ciężko zachorowała i z tego powodu musiał on przebywać przez krótki czas w domu dziecka w Mierzeszynie. Kiedy tylko matka wyzdrowiała wzięła syna do siebie. W domu dziecka w Mierzeszynie przebywało w tym czasie około 20-tu chłopców i 20-tu dziewczynek. Hodowano tam dwie krowy, którymi zajmowały się starsze dzieci. Później Helmut  Aleksander  von  Wiecki  skończył  szkołę
i został zootechnikiem. Pracował na terenie okolicznych miejscowości.  Helmut  Aleksander  zapoznał  żonę
w Warczu, kiedy grał w tamtejszej szkole na akordeonie dla dzieci. Jego wujek był księdzem w Kłodawie. Kuzynka p. Helmuta  Marta Wiecka urodzona w Szczodrowie została błogosławiona.

Błogosławiona s. Marta Wiecka

 

Bł. Marta Wiecka urodziła się 12 stycznia 1874 roku we wsi Nowy Wiec, jako córka właściciela ziemskiego Marcelego Wieckiego herbu Leliwa i Pauliny z Kamrowskich. Miała trzynaściorga rodzeństwa. W Szczodrowie w dniu 18 stycznia 1874 r. w kościele otrzymała imiona Marta Anna w czasie Chrztu św.


Rodzina Marty była religijna, dlatego na porządku dziennym była wspólna modlitwa oraz rozważania niedzielnych kazań, rodziców jej charakteryzował też patriotyzm. W wieku dwóch lat mała Marta zapadła na ciężką chorobę i mogła umrzeć, ale dzięki modlitwom do Matki Bożej z Piaseczna wyzdrowiała. W rodzinie Wieckich uznano to już wówczas, jako cud. Już jako mała dziewczynka Marta Wiecka, chętnie pomagała matce w domowych zajęciach. Była też uznawana za czcicielkę św. Jana Nepomucena. Z jej inicjatywy w pobliżu drogi do rodzinnego domu, stanęła jego figura.

W dniu 3 października 1886 roku Marta przyjęła Pierwszą Komunię Świętą. Odtąd w centrum jej życia był Jezus Eucharystyczny. Gdy matka jej często chorowała, Marty opiekowała się młodszym rodzeństwem, które nazywało ją swoją "drugą mamą". Mając 16 lat podjęła decyzję o wstąpieniu do Zgromadzenia, niestety nie została przyjęta, bo była za młoda o dwa lata, jednak po skończeniu osiemnastu lat pojechała do Krakowa, by tam rozpocząć służbę Chrystusowi jako Szarytka.

26 kwietnia 1892 roku Marta została przyjęta do postulatu w Domu Centralnym w Krakowie przy ulicy Warszawskiej 8, gdzie po paru miesiącach, to znaczy 12 sierpnia rozpoczęła nowicjat. A już po roku, dnia 21 kwietnia 1893 r. s. Marta otrzymała strój Siostry Miłosierdzia. Jej pierwszą placówką był Szpital Powszechny we Lwowie. Bardzo szybko zyskała sobie opinię siostry, która kocha chorych i służy im z wielkim poświęceniem.

Po półtorarocznym pobycie we Lwowie, dnia 15 listopada 1894 roku została przeniesiona do szpitala w Podhajcach. Tu również przez kolejnych pięć lat ofiarnie wypełniała misję Siostry Miłosierdzia jako pełna dobroci pielęgniarka. Natomiast w dniu 15 sierpnia 1897 roku złożyła pierwsze święte śluby, przypieczętowując niejako swe całkowite oddanie się Bogu, celem służenia najuboższym.

W roku 1899 s. Marta przybyła do wspólnoty sióstr w Bochni. Gdzie przeżyła sporo złego z powodu nieprawdziwych plotek rozgłoszonych przez zazdrosnego i zdemoralizowanego człowieka. To jednak jej nie powstrzymało, w ciszy i spokoju jednak dalej pełniła swoje obowiązki.

Kilkakrotnie przepowiedziała co nastąpi m.in. swoją, własną śmierć miała także wizję krzyża, z którego przemówił do niej Pan Jezus, zachęcając ją do cierpliwego znoszenia przeciwności i obiecując zabrać wkrótce do siebie.

Osobiście podjęła się dezynfekcji pomieszczenia, po chorej na tyfus plamisty, chociaż miał to zrobić ktoś inny, zaraziła się to straszną chorobą i zmarła dnia 30 maja 1904 roku w Śniatynie, mając zaledwie 30 lat. Na grób s. Marty przychodzili wszyscy, niezależnie od wieku, wyznania i narodowości.

Przychodzili i przychodzą aż do dzisiejszego dnia przekonani, że "Matuszka", jak ją nazywają pomaga im we wszystkich sprawach, z którymi się do niej zwracają.

Marta Wiecka została beatyfikowana 24 mają 2008 roku. Uroczystość odbyła się w Parku Kultury im. B. Chmielnickiego we Lwowie pod przewodnictwem Benedykta XVi i kardynała Tarcisio Bertone.

 

Archiwalna galeria Warcza

image002

 

 

image003

 

 

image004

 

 

image005

 

 

image006

 

 

image007

 

 

image008

 

 

image009

 

 

image010

 

 

image011

 

 

image012